En dan ben je ineens weer terug in Nederland - Mevrouw Nomad
1529
post-template-default,single,single-post,postid-1529,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.4,vc_responsive
Nederland

En dan ben je ineens weer terug in Nederland

En dan sta je ineens weer met beide voeten op Nederlandse bodem. Waar zijn die 6 maanden gebleven? Ik weet nog zo goed het moment dat we eindelijk gingen vertrekken. Na maandenlang ‘wachten’ was het zover, we stapten in de trein op weg naar ons vliegtuig. En dan zit nu alweer de eerste week in het Nederlandse klimaat erop. Ik heb het al eens eerder gezegd maar het is toch echt zo;

''Time flies when you're having fun''

Eenmaal op Schiphol ga ik naar het toilet. Hier denk ik; kan het wc papier gewoon in de wc gegooid worden?? Ja Samantha, hier kan dat gewoon. Even later sta ik mijn handen te wassen en denk ik, brrr wat is het water hier koud. Lopend over het vliegveld merk je dat het eigenlijk toch niet zo heel lang geleden is dat we hier nog waren. Het is allemaal nog zo herkenbaar, we weten alles nog gemakkelijk te vinden. Hetzelfde geldt voor als we een dag later in Steenwijk en vervolgens Meppel aankomen. Logisch ook, hoeveel kan er nu eigenlijk veranderen in een half jaar?

Na een heerlijk warm onthaal bij vrienden en aansluitend de volgende dag een overheerlijk Nederlands ontbijt vervolgen we de reis terug naar ‘huis’. Of althans naar onze moeders, want zij zijn zo lief om ons op te vangen nu we dakloos zijn ?.

Met de trein vertrekken we vanuit het westen van het land richting het oosten. Omdat we 2 dagen terug ook nog met de trein van Chiang Mai naar Bangkok zijn gereisd, is een vergelijking snel gemaakt. Wat is de trein hier toch eigenlijk vies (die waar wij in zaten in ieder geval wel) en waar blijft de hostess die de trein veegt en dweilt?! En ook zitten er ineens allemaal mensen in de trein die Nederlands spreken en ons dus kunnen verstaan. Ook dat is weer even wennen.

ontbijt in Nederland

 

 

 

 

 

En nu?

Langzaamaan, tijdens onze tijd in Thailand, kwamen er steeds meer ideeën onze gedachten binnenstromen. Voor vertrek dachten we eraan dat we bij terugkomst in Nederland weer een aantal maanden zouden blijven voordat we weer zouden vertrekken. Maar naarmate de tijd vorderde vonden we het toch ook wel een heel fijn idee om weer een eigen plek te hebben. Daar waar je eigen spulletjes staan, herinneringen liggen en je thuis kunt noemen.

Deze maand verplaatsen we onze kleding (veel meer hebben we ook niet meer) naar een tijdelijk onderkomen in Giethoorn. Hier blijven we tot we ons ‘droomhuis’ hebben gevonden. Waar dit is blijft nog een verrassing. Misschien verliezen we ons hart aan de stad of misschien verliezen we ons hart aan een idyllisch dorp.

Dat we graag meer van de wereld willen zien staat vast, maar dan wel met ons eigen huisje achter de hand. Daar waar je altijd weer naar terug kunt keren na een (nomaden) verblijf in het buitenland. Dus dat we weer een aantal maanden Nederland zullen verlaten is op dit moment wel onze wens. Maar dat we dan weer al onze schepen zullen verbranden om dit te realiseren, die kans is heel klein.

Mevrouw Nomad
info@mevrouwnomad.nl
1Reactie
  • Henrike van der Kamp
    Geplaatst op 15:37h, 10 maart Beantwoorden

    Welkom terug Samantha & Frans!

Geef een reactie