Mijn eerste ervaring met meditatie in Chiang Mai - Mevrouw Nomad
945
post-template-default,single,single-post,postid-945,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.4,vc_responsive

Mijn eerste ervaring met meditatie in Chiang Mai

Afgelopen week ben ik even van de radar geweest, offline, letterlijk en figuurlijk. Dit om voor het eerst, écht in aanraking te komen met meditatie. Even iets heel anders dan die paar minuten na de yoga les. Tijdens een meditatie retraite van twee dagen leer ik over de beginselen van het mediteren en Thaise Boeddhisme.

Al snel, tijdens mijn verblijf in Chiang Mai, kom ik erachter dat je hier in het noorden niet om de verschillende meditatie cursussen heen kan. Dit gebied is echt een walhalla voor liefhebbers van meditatie. En hoe kan het ook eigenlijk anders, in een land gevuld met boeddhisme. Dus besluit ik al vrij snel dat ik dit ook wil uitproberen.

Via via kom ik uit bij de tweedaagse meditatie retraite van Monk chat. Samen met Bo, die ik hier heb leren kennen, schrijven we ons in en gaan we het avontuur aan. Na een korte introductie rijden we ongeveer 20 kilometer de stad uit om vervolgens in een oase van rijstvelden en groen uit te komen, een oase van rust.

Het is een mindfulness stilte retraite wat betekent dat we aandachtig bezig zullen zijn met onze geest en daarbij niet praten. Althans dat is wat sterk wordt aangeraden. Het is natuurlijk geheel aan jezelf maar, zeker voor beginners, is het erg lastig een vreedzame geest te vormen als je blijft praten. Dat gezegd hebbende starten we met een absolute stilte van 24 uur. En zeg nou zelf, wat is nou eigenlijk 24 uur. Wil iedereen niet wel eens, zich volledig onthouden van het digitale en sociale leven dat we tegenwoordig leiden?

meditatie-stilte

Ben ik hiervoor gemaakt? Een nuchtere Nederlander. Naarmate de dag vordert, wordt iedereen steeds slomer. Dat is misschien niet de juiste manier om het te omschrijven maar wel om het te begrijpen. We worden namelijk geacht bewust te bewegen en eten, niets te overhaasten. We zijn hier om onze geest rust te geven en niet bezig te zijn met onze gedachten. Door middel van verschillende technieken leer je om deze naar de achtergrond te verplaatsen. Toch kan ik het niet helpen om mijn gedachten, buiten de meditaties om, toe te laten. Wat ben ik toch eigenlijk oordelend. Of is iedereen dat toch wel een beetje maar heb ik daar nu alle tijd voor om bij stil te staan.

Ik zie iedereen staan, lopen of zitten en niemand weet zich echt een houding te geven. Gelijk bedenk ik mij dat dat natuurlijk komt omdat het slechts dag één is en niemand zich nog echt heel comfortabel en vertrouwd voelt. Althans, zo komt het op mij over en dat is wat ik voel. Of ben ik juist de enige die zich niet comfortabel voelt? Daarnaast zit iedereen elkaar ook aan te kijken waarvan ik weer denk; moet je eigenlijk niet alleen met jezelf bezig zijn? Goh dat niet praten heeft zo z’n uitwerkingen.

Op aanraden probeer ik mediterend in slaap te vallen, toch lukt dit niet echt op mijn rug. Ik voel mij vrij kalm maar toch draai ik op mijn zij en is er een soort rusteloosheid die mij niet helpt. Waarschijnlijk het verlangen om rustgevend in slaap te willen vallen. Ondanks dat val ik uiteindelijk toch in slaap. Om 5 uur in de ochtend gaat de bel en tot mijn verbazing schrikt mij dit niet wakker. Eigenlijk is het wel oké om er nu uit te gaan. Verbazingwekkend, doet dat mediteren dan toch meer met je dan je in eerste instantie denkt?

Tijdens de uren samen met een wijze monnik wordt ons veel bijgebracht over de denkwijze en overtuigingen die samengaan met het boeddhisme. Volgens hem hoeft niet iedereen een boeddhist te worden maar zou de wereld een stuk beter zijn als iedereen het ‘mindful’ mediteren zou kunnen toepassen in het dagelijkse leven. Het ‘mindful’ mediteren gaat samen met de zelfobservatie van je lichaam in het hier en nu en loslaten. Het loslaten van gedachtes, geluiden en gevoelens. Totale focus op een rustige, onbezorgde, vreedzame geest.

Wij, mensen, bestaan feitelijk uit een lichaam en geest. Het verzorgen van ons lichaam doen we meerdere keren per dag. Zo maken we het schoon, geven we het te eten, dagen we het zo nu en dan fysiek uit en zorgen ervoor dat het de nodige slaap krijgt. Wat doen we eigenlijk voor onze geest?

Een aantal wijsheden blijven mij bij. We moeten accepteren, niet willen veranderen. Leer te vergeten, vergeven en loslaten. En volg drie regels: 1. Doe goed en ontvang goed 2. Doe geen kwaad en ontvang geen kwaad 3. Zuiver je geest.

When I do good, I feel good: When I do bad, I feel bad, and that is my religion - Abraham Lincoln

Veel van wat er wordt gezegd lijkt eigenlijk zo vanzelfsprekend. Maar als er dan een monnik voor je zit en op vredige wijze praat geeft dit ineens een extra dimensie aan het gezegde. Alles valt op z’n plaats en krijgt een plekje. Ik snap het, ik begrijp het. Maar begrijpen we het eigenlijk allemaal niet wel? Weten we niet allemaal dat stress slecht is voor zowel lichaam als geest en het beter is te leren loslaten en accepteren? Maar waarom doen we dit dan niet en schijnt het toch zo moeilijk te zijn? Moeten we ons hiervoor ook ‘opsluiten’ in een klooster of tempel? Moeten we ons hiervoor ook bekeren tot het Boeddhisme? Of moeten we hiervoor één keer of wellicht vaker per jaar in retraite gaan? Is dat de manier om je opgedane ervaringen, slechte gedachtes en emotionele bagage los te laten? Of is simpelweg twee keer per dag mediteren voldoende? Hoe dan ook, de tijd zal het leren.

meditatie-met-monnik

Voordat ik hiermee begon had ik de illusie, misschien wel te kunnen nadenken over bepaalde issues. Maar niets bleek minder waar. Omdat je je concentreert op een rustige geest ben je juist met helemaal NIETS bezig. Jeetje, dat zoiets überhaupt mogelijk is. Maar het kan dus echt, helemaal nergens over denken of peinzen.

Meer en meer begin ik te realiseren dat het verzorgen van onze geest net zo belangrijk is als het verzorgen van ons lichaam. Door het trainen van onze geest zuiveren we deze van negativiteit en onzuiverheden zoals, woede, haat, hebzucht en angst.

Mooi en fijn. Dat is wat er in mij opkomt als ik aan al deze gedachtes terugdenk. Het vinden van balans met jezelf, met jezelf en anderen, met jezelf en de natuur. Als iedereen daar toch alleen al naar zou streven, wat een fijne wereld zouden we dan hebben.

Ik besef me dat ik wellicht wat doordraaf, tijd om te stoppen. Ik heb er van mogen proeven en nu is het aan mij hoe ik dit zal gaan gebruiken.

meditatie-beeld

Mevrouw Nomad
info@mevrouwnomad.nl
3 Reactie's
  • Sanne Vos
    Geplaatst op 07:37h, 14 november Beantwoorden

    Wat een heerlijke ervaring!!! En mooi hoe je je proces omschrijft, super leuk om te lezen!
    Na mijn mindfulness training gun ik mezelf ook nog regelmatig een terugkom dagje in stilte, genieten is dat!
    Ben benieuwd wat je ervan mee kan nemen in je dagelijks leven!
    Liefs Sanne

  • Saskia
    Geplaatst op 08:55h, 14 november Beantwoorden

    Klinkt goed Sam! Ben benieuwd wat je er de komende tijd mee doet. Met deze wijsheid ?

  • Bo Irik
    Geplaatst op 06:42h, 15 november Beantwoorden

    Heel mooi geschreven, Sam. Ben blij deze ervaring met je te delen 🙂

Geef een reactie